Celem istnienia naszej strony jest promocja kultury kurdyjskiej oraz integracja środowiska Kurdów w Polsce i wszystkich zainteresowanych tematyką kurdyjską. Będziemy pisać o aktualnych wydarzeniach politycznych i kulturalnych, o historii i dziedzictwie Kurdów i Kurdystanu.
Znajdziecie tutaj artykuły, linki i przedruki z prasy zagranicznej. Nasza strona będzie także źródłem informacji na temat nadchodzących wydarzeń kulturalnych, festiwali i uroczystości kurdyjskich. Szczególnie zapraszamy do uczestnictwa w naszym FORUM. Pragniemy uczynić z niego wirtualne miejsce spotkań, wymiany myśli i pomysłów oraz zaczątek integracji i współpracy. Jesteśmy otwarci na wszelkie propozycje współpracy i pomocy. Będziemy wdzięczni za konstruktywną krytykę. Piszcie artykuły, komentarze, rozbudowujcie forum. Pracy jest wiele. Życzymy Wam i sobie wszelkiej pomyślności w tworzeniu strony.
urodził się w 1904 lub 1905 roku w Halabdży w południowym Kurdystanie, w rodzinie o pochodzeniu królewskim. Na początku lat dwudziestych studiował w "Szkole Nauk" w Kirkuku, ale po zamordowaniu jego starszego brata, opuścił szkołę, żeby zająć się rodziną. W latach 1923-37 pracował w przedszkolach w Halabdży i Hawarman. Podczas II wojny światowej pracował z kolei dla kurdyjskiej radiostacji w Jaffa (Palestyna), należącej do aliantów walczących z państwami faszystowskimi.
Ahmede Xane, największy poeta kurdyjski, żył w latach 1650-1707, w Cizire, w miasteczku leżącym w prowincji Mardin. Jest on autorem "Mem u Zin" (Mem i Zin), wspaniałej historii miłosnej, uważanej za epokowe dzieło literatury kurdyjskiej. Utwory Ehmede Xane są wyraźnym dowodem na istnienie literatury kurdyjskiej od dziesiątego wieku. Xani, jako uczestnik i świadek, opisywał siedemnastowieczne dzieje kurdyjskie. W jego twórczości patriotyzm oraz kurdyjska rzeczywistość mają niezwykle silny wydźwięk. W czasach gdy ludność regionu wyrzekając się własnego pochodzenia, w pełni angażowała się w konflikty religijne, opowiadając się po stronie bądź chrześcijan, bądź muzułmanów, tezy Xaniego na temat niezależnego Kurdystanu były jeszcze zbyt dalekosiężne. Istotnym do odnotowania faktem jest to, że Xani żył i tworzył na długo przed narodzinami współczesnego nacjonalizmu (kurdyjskiego).
Kiedyś, dawno temu żył w pewnym mieście biedny człowiek o imieniu Ali. Z wyglądu był bardzo wysoki, barczysty, a swoimi ogromnymi rękoma mógłby zgiąć nawet żelazny pal. Kto spotykał Alego w górach brał go za olbrzyma. Ali mieszkał z żoną w starym maleńkim domku na obrzeżach miasta. Nie mieli dzieci. Codziennie Ali wyruszał do lasu, powalał drzewa, drewno wypalał, a węgiel wkładał do trzcinowego kosza, który następnie ładował na osła, wiózł do miasta i tam sprzedawał. W ten sposób zarabiał na siebie i żonę.
9 maja w okrytym złą sławą więzieniu Evin w Teheranie odbyła się egzekucja 5 kurdyjskich działaczy, w tym jednej kobiety: Ferzada Kemangera, Eli Heyderiyan, Ferhada Wekili, Mehdi Eslamiana i Şirin Elemhuli.